vrijdag 4 oktober 2013

New Model Army

New Model Army
Between Dog And Wolf
Attack Attack Records/V2 Records 
Vier jaar hebben we er op moeten wachten, maar nu is de opvolger voor ‘Today Is A Good Day’ een feit. Na enkele, zoals ze het zelf omschrijven ‘rockband in a room’ albums was het tijd om een andere richting in te slaan. Op de nieuwe schijf ‘Between Dog And Wolf’ bestaat het grondvlak uit veel gelaagde drums, aangevuld met een uitgebreid assortiment van percussie instrumenten. Verder introduceert New Model Army uitheemse elementen die sommige van de songs een exotische toets geven. Bij de eerste luisterbeurten hoor je niet meteen de diepgang en intensiteit van de songs. Het is dankzij het heldere geluid en de perfecte mix van Joe Barresi dat je langzaamaan volop gaat genieten van de vele details en de liedjes naar een hoger niveau tillen. ‘March In September’ wordt terecht gelanceerd als eerste single. Het leuke achtergrondkoortje, hammond orgel, de bezwerende baskronkels van nieuwkomer Ceri Monger en opgewekte vioolklanken geven het nummer de nodige schwung. Ook ‘Seven Times’ is een energiek nummer. ‘Did You Make It Safe’ combineert stevige drumroffels met een koor en blazers. In het zwartgallige ‘I Need More Time’ zijn het harp, klassieke koorzang, glockenspiel en het stomende rockgehalte die deze track boven zichzelf laat uitstijgen. ‘Lean Back And Fall’ herinnert aan het vroegere, meer heroïsche werk van New Model Army. IJzersterk is het half akoestische ‘Knievel’. ‘Storm Clouds’ is een ouderwetse door scheurende gitaren en felle drums gedomineerde rocker. De titelsong verplaatst je naar het mysterieuze uur van de schemering waarin niets is wat het lijkt. Het is een typische NMA compositie. De woestijn is het schouwtoneel voor ‘Quasr El Nil Bridge’. Wondermooi is het enige woord dat de pracht van ‘Summer Moors’ kan omschrijven. Afsluiter ‘Ghosts’ is een lied over de dood en zoals in de hoofdmoot van de nummers op deze ‘Between Dog And Wolf’ zijn de drums en percussie dominant. De teksten van frontman Sullivan zijn zoals steeds poëtisch, maar tegelijk kritisch, actueel en gevat. Verfrissend bij NMA is dat ze zich niet houden aan een bepaalde stijl of sub genre, maar eigenwijs hun zin doen. Deze heren maken in de eerste plaats muziek voor zichzelf. En gelijk hebben ze, want het gezelschap kan na meer dan dertig jaar nog steeds bogen op een hondstrouwe aanhang.

Geen opmerkingen: