vrijdag 1 november 2013

Splitter


Splitter
Thea
Finaltune
Actief sinds 2009 en pas negentien, maar niet aan zijn proefstuk toe. Meer nog; dit is al de vierde release voor Benjamin Sievers, alias Splitter. Wel de eerste die effectief op cd uitkomt. 'Thea' duurt ruim een uur. Dat is lang, soms te lang. Al doet Splitter er alles aan om via variaties in stijl en tempo te zorgen voor aangenaam tijdverdrijf. Naast ambient en electro bestaat het gamma van Splitter uit dance, minimal music en industrial. Toch blijft het repetitieve karakter van de overwegend instrumentale songs dominant aanwezig. Dit fnuikt de poging om de diversiteit ten volle te benutten. Sievers weet wel oude electro stijlelementen te implementeren en te laten samen smelten met nieuwere varianten. Heel knap is de exotische toets van tabla's in 'Concrete Jungle'. Net als het prachtige en indringende 'Das Leben Zieht An Mir Vorbei' (de klok tikt achteloos de seconden weg, terwijl het leven tussen je vingers wegglipt). Ook het dromerige 'Chrystal Child' is van een ongekende schoonheid. Meer abstract en afstandelijk is 'Secondary'. De zang is beperkt tot gefluister en de drumbeat gestaag en monotoon. Heel wat beter vergaat het Splitter in 'The First December' waar akoestische gitaar in tweestrijd gaat met samples en synths. Het gebrek aan samenhang op dit album is misschien wel de grootste struikelblok. 'Thea' zijn veertien losse componenten, momentopnames waarbij Benjamin de beelden in zijn hoofd omzet naar muziek. Is de opzet niet helemaal geslaagd, dan toch blijft 'Thea' best genietbaar.

Geen opmerkingen: