woensdag 8 juni 2016

Sahona

Sahona
Sahona
Eigen Beheer

Charly Sahona kent u misschien van de Franse, symfonische rockband Venturia. Die hun laatste plaat ‘Dawn Of A New Era’ dateert al van 2012. In 2010 had Sahona al met ‘Naked Thoughts From A Silent Chaos’ een soloalbum opgenomen. Nu heeft hij voor de release van ‘Sahona’ een drietal bevriende muzikanten rond zich verzameld en de nieuwe band gemakshalve naar zichzelf genoemd. Naast zijn rol als gitarist neemt Charly hier ook alle zangpartijen voor zijn rekening. Met de inbreng van tweede gitarist Fabien Paraillac is het een album dat nogal gitaargericht overkomt. Dat beide over een gave techniek bezitten komt hier overvloedig tot uiting. Er wordt kwistig met gitaarsolo’s rondgestrooid. Al is er ook ruimte gelaten voor keyboards en synthesizers, doch minder prominent en meer gedoseerd. De songs staan of vallen ook met hoe sterk de ritmesectie stand houdt. Bassist Cédric Artaxet en drummer Stéphane Cavanez kwijten zich voorbeeldig van hun taak en leveren hier een puike prestatie. Soms hoor je echo’s van het Finse H.I.M. doorklinken in ‘Little Jack’ of Muse in ‘Light Of Day, Sense Of Life’ en ‘Caught In Heaven’. Bijwijlen en vooral naar het einde toe, gaat het viertal iets te nadrukkelijk op zoek naar dramatische effecten zoals in het nogal bombastische ‘Where’s The Path’ of het tragere en overdreven sentimentele ‘I’m Alive’. Ook afsluiter ‘Book Of Life’ dat refereert naar Dream Theater klinkt gekunsteld, geforceerd en overtuigd allerminst. Aan de andere kant laat Sahona ook een aantal fraaie dingen horen die uiteindelijk toch nog de balans in hun voordeel laat overhellen.

Geen opmerkingen: