donderdag 10 november 2016

Krobak

Krobak
Nightbound
Purple Sage

De stroom aan postrock bands blijft verder uit deinen en brengt ons naar verschillende, soms minder voor de hand liggende plaatsen in de wereld. Met Krobak zijn we deze keer aanbeland in Kiev in Oekraïne. Krobak is een act die al een hele tijd aan de slag is en begon als een eenmansproject van multi-instrumentalist Igor Sydorenko in 2006. Zijn debuutplaat ‘The Diary Of The Missed One’ wordt beschouwd als het eerste Oekraïense postrock album. Weinig erkenning deed hem besluiten om in 2009 Krobak te laten voor wat het was en zijn pijlen te richtten op het meer succesvolle Stoned Jesus. Nog eens drie jaar later werd Krobak nieuw leven ingeblazen en met een meer volwaardige bezetting bestaande uit Igor zelf plus Natasha Pirogova (drums), Asya Makarova (basgitaar) en Marko Nikolyuk (viool) kwam er met ‘Little Victories’ een tweede langspeler uit in 2013. Naast invloeden van Godspeed You! Black Emperor, Yndi Halda en Mono vielen er ook elementen te bespeuren van Swans, King Crimson en The Mars Volta. Het groepsgeluid werd nu nog wat verder uitgediept op het huidige werkstuk ‘Nightbound’. Naast de prominente rol van de viool als instrument sluimert in de achtergrond de traditie van lokale volksmuziek vermengt met progressieve rock en een equivalent van hedendaagse postrock. Het album telt slechts vier instrumentale geluidssculpturen. Elk met eigen kenmerken die mee moeten helpen de eenvormigheid van het aanbod aan instrumentale muziek te ontstijgen. Iets wat het viertal met ‘Stringer Bell’, ‘No Pressure, Choice Is Yours’ en ‘So Quietly Falls The Night’ nog lukt ook. ‘Nightbound’ is een intense, gevarieerde en interessante langspeler. Alleen het resterende, op zich wel mooie ‘Marching For The Freedom We Have Lost’ is repetitief en eentonig en blijft wat steken in goede bedoelingen.

Geen opmerkingen: